अंगारकी चतुर्थीच्या दिवशी गणेश पुराणात वर्णन केलेली दुर्मिळ कथा वाचा

असे म्हणत तेथून मिरवणूक निघाली आणि भगवान विष्णूचा लक्ष्मीशी विवाह लावून सर्व सुखरूप घरी परतले. हे भगवान गणेशा! तुम्ही विष्णूंचे कार्य ज्या प्रकारे सिद्ध केले तसे तुम्हा आम्हा करो हीच विनंती.

अंगारक चतुर्थीच्या दुसर्‍या कथेनुसार, भारद्वाज मुनी आणि पृथ्वीपुत्र मंगल यांच्या कठोर तपश्चर्येने प्रसन्न होऊन चतुर्थी तिथीला गणपतीने त्यांना दर्शन दिले. गजाननाच्या वरदानामुळे, ज्या ग्रह आणि नक्षत्रांचा भाग आहे, मुनीकुमारांना या दिवशी मंगळाच्या रूपाने सूर्यमालेत स्थान मिळाले. मुनि कुमारांना हे वरदानही मिळाले की, जो कोणी मंगळवारी येणाऱ्या चतुर्थीला गणपतीचे व्रत करेल, तेव्हा त्याचे सर्व संकट आणि अडथळे दूर होतील. तेव्हापासून अंगारक चतुर्थीचे महत्त्व इतर चतुर्थींपेक्षा अधिक आहे.

तिसरी महत्त्वाची कथा

पूर्वी हिमाचलच्या कन्या पार्वतीने शिवाला पतीच्या रूपात प्राप्त करण्यासाठी कठोर तपश्चर्या केली, परंतु शिव प्रसन्न झाले नाहीत, तेव्हा पार्वतीजींनी अनादी काळापासून अस्तित्वात असलेल्या श्री गणेशाचे ध्यान केले, त्यानंतर श्री गणेशजी आले. त्यांना पाहून पार्वती म्हणाली – मी शिवाची खूप तपश्चर्या केली, पण शिव प्रसन्न झाले नाहीत. हे संहारक, नारदांनी सांगितल्याप्रमाणे मला व्रताचा नियम सांगा. श्री गणेश म्हणाले, हे आई!  श्रावण कृष्ण चौथच्या दिवशी व्रत करा, माझे व्रत पाळा आणि चंद्रोदयाच्या वेळी माझी पूजा करा.

षोडश उपाध्यादि पूजा करून पंधरा लाडू बनवा. सर्वप्रथम देवाला लाडू अर्पण करून दक्षिणा म्हणून त्यातून पाच लाडू ब्राह्मणांना द्या. पाच लाडू चंद्राला अर्घ्य देऊन अर्पित करा आणि स्वतः पाच लाडू ठेवा. सामर्थ्य नसल्यास क्षमतेनुसार नैवेद्य अर्पण करुन दह्यासोबत भोजन करा. प्रार्थना करून गणेशाचे विसर्जन करा, वस्त्र, दक्षिणा, अन्न इत्यादी गुरू ब्राह्मणाला द्या. अशा प्रकारे हे व्रत वर्षभर पाळावे.

एक वर्ष पूर्ण झाल्यावर श्रावण कृष्ण चौथचे उद्यान करावे. उद्यानात एकशे आठ लाडवांचा हवन करावा. केळ्याचं मंडप थाटावं. शक्तीनुसार पत्नीसह आचार्यांना दक्षिणा द्यावी. पार्वतीजींनी उपवास केला आणि शंकरांना पती म्हणून स्वीकारले. पूर्वी हे व्रत युधिष्ठिराने राज्य मिळावे म्हणून पाळले होते. हे व्रत धर्म, अर्थ आणि मोक्ष देणारे आहे.