जातक कथा : घुबड आणि भोळा हंस
Kids story : एके काळी, एका मोठ्या तलावाच्या काठावर एक हंस राहत होता. तो तलाव एका घनदाट जंगलाच्या मध्यभागी होता. एके दिवशी तिथे एक घुबड आले. त्याने तलावातील पाणी प्यायले आणि तिथेच राहू लागला.
हंस घुबडाला म्हणाला, "ही जागा ओसाड आहे. शिवाय, उन्हाळ्यात तलाव कोरडा पडतो. तू दुसरीकडे जाऊन राहिलेलाच बरा." पण घुबड तिथेच राहिला, कारण त्याला शांत आणि एकांत जागा आवडत होत्या.
घुबड हंसासोबत अनेक महिने आनंदाने राहिला. पण जेव्हा उन्हाळ्याची उष्णता वाढली आणि तलाव पूर्णपणे कोरडा पडला, तेव्हा घुबडाने घरी परत जायचे ठरवले. त्याने हंसाचे त्याच्या प्रेमळ सोबतीबद्दल आभार मानले आणि जड अंतःकरणाने म्हणाला, "प्रिय मित्रा, मी आता ही जागा सोडून जात आहे, कारण तलाव आटला आहे आणि इथे पाणी नाही. तू माझ्यासोबत यावेस अशी माझी इच्छा आहे; कारण तू सुद्धा पाण्याशिवाय जगू शकत नाहीस." "धन्यवाद," हंस म्हणाला. "खरं तर, इथून अर्धा मैल अंतरावर एक छोटी नदी वाहते; मी तिथे जाऊन राहीन.
जेव्हा ती नदीसुद्धा आटेल, तेव्हा मी तुला भेटायला येईन." "ठीक आहे," घुबड म्हणाला. "इथून काही मैलांवर एक मोठी नदी आहे. आणि तिच्या काठावर एक मोठे वडाचे झाड आहे; मी त्यात राहीन." आणि मग, हंसाचे त्याच्या सोबतीबद्दल आणि पाहुणचाराबद्दल पुन्हा एकदा आभार मानून, घुबड उडून गेले.
हंस त्या छोट्या नदीच्या काठावर राहू लागला. बऱ्याच दिवसांनंतर, जेव्हा ती छोटी नदीसुद्धा आटली आणि हंसाला एकटेपणा जाणवू लागला, तेव्हा त्याने घुबडाला भेटायला जायचे ठरवले. एके संध्याकाळी, हंस वटवृक्षावर उडून आला, जे घुबडाचे घर होते.त्याने आपल्या पाहुण्याला स्वादिष्ट अन्न आणि ताजे पाणी दिले. हंस लांबच्या प्रवासाने थकला होता. तो लगेच झोपी गेला. घुबड हंस झोपलेल्या जागेपासून थोड्या अंतरावर त्याच फांदीवर बसले.
तात्पर्य : वाईट मैत्री जीवघेणी ठरत असते.
अस्वीकरण (Disclaimer) : या लेखात दिलेली माहिती आणि उपाय सामान्य माहितीवर आधारित आहे.या माहितीची पूर्णता, विश्वासार्हता आणि अचूकता याबाबत वेबदुनिया कोणतीही हमी देत नाही. अधिक माहितीसाठी संबंधित तज्ज्ञांचा सल्ला घ्यावा.
Edited By- Dhanashri Naik
हंस घुबडाला म्हणाला, "ही जागा ओसाड आहे. शिवाय, उन्हाळ्यात तलाव कोरडा पडतो. तू दुसरीकडे जाऊन राहिलेलाच बरा." पण घुबड तिथेच राहिला, कारण त्याला शांत आणि एकांत जागा आवडत होत्या.
घुबड हंसासोबत अनेक महिने आनंदाने राहिला. पण जेव्हा उन्हाळ्याची उष्णता वाढली आणि तलाव पूर्णपणे कोरडा पडला, तेव्हा घुबडाने घरी परत जायचे ठरवले. त्याने हंसाचे त्याच्या प्रेमळ सोबतीबद्दल आभार मानले आणि जड अंतःकरणाने म्हणाला, "प्रिय मित्रा, मी आता ही जागा सोडून जात आहे, कारण तलाव आटला आहे आणि इथे पाणी नाही. तू माझ्यासोबत यावेस अशी माझी इच्छा आहे; कारण तू सुद्धा पाण्याशिवाय जगू शकत नाहीस." "धन्यवाद," हंस म्हणाला. "खरं तर, इथून अर्धा मैल अंतरावर एक छोटी नदी वाहते; मी तिथे जाऊन राहीन.
हंस त्या छोट्या नदीच्या काठावर राहू लागला. बऱ्याच दिवसांनंतर, जेव्हा ती छोटी नदीसुद्धा आटली आणि हंसाला एकटेपणा जाणवू लागला, तेव्हा त्याने घुबडाला भेटायला जायचे ठरवले. एके संध्याकाळी, हंस वटवृक्षावर उडून आला, जे घुबडाचे घर होते.त्याने आपल्या पाहुण्याला स्वादिष्ट अन्न आणि ताजे पाणी दिले. हंस लांबच्या प्रवासाने थकला होता. तो लगेच झोपी गेला. घुबड हंस झोपलेल्या जागेपासून थोड्या अंतरावर त्याच फांदीवर बसले.
ALSO READ: जातक कथा : अनुकरणाशिवाय ज्ञान
तेवढ्यातच, काही प्रवासी झाडाखाली विश्रांतीसाठी आले. अंधार झाला होता. प्रवाशांना पाहून घुबड मोठ्याने ओरडले. प्रवाशांनी ते एक अशुभ चिन्ह मानले. प्रवाशांपैकी एकाने घुबडावर बाण मारला. घुबडाला अंधारात दिसत असल्यामुळे, बाण चुकवण्यासाठी त्याने उडी मारली. त्याऐवजी, तो बाण हंसाला लागला, जो त्यावेळी गाढ झोपला होता. हंस जमिनीवर कोसळला आणि मरण पावला.तात्पर्य : वाईट मैत्री जीवघेणी ठरत असते.
अस्वीकरण (Disclaimer) : या लेखात दिलेली माहिती आणि उपाय सामान्य माहितीवर आधारित आहे.या माहितीची पूर्णता, विश्वासार्हता आणि अचूकता याबाबत वेबदुनिया कोणतीही हमी देत नाही. अधिक माहितीसाठी संबंधित तज्ज्ञांचा सल्ला घ्यावा.
Edited By- Dhanashri Naik
